خب کتاب [ نامه به کودکی که هرگز زاده نشد ] رو تموم کردم.

ناامیدی های ما همیشه با دلگرمی دیگران یا ترحم آنان، خیال آسایش دروغینی به همراه می آورد که ناچار میشویم سکوت کنیم.

پیشنهاد مطالعه ؟ نه (: . خوشم نیومد از نوع بیانش.

حالا من هی فک میکردم اون بچه خودمم. مخاطب دیالوگا خودمم😫