هفته ی پیش کلاس طراحی ثبت نام کردم.

دیدم با این چس طرحایی که خودم میکشم قرار نیست به جایی برسم !

بعد امروز اولین جلسه بود و وسط جلسه یهو خالی شدم! یهو به این نتیجه رسیدم که من کلا قرار نیست به جایی برسم.

بچه هایی که توی کلاس بودن , ۱۳ - ۱۴ ساله بودن و پشمام !

فقط از طراحی هاشون تعجب نکردم واقعا شگفت انگیز بود، از حرفاشون از اینکه از الان هدفای روشنی داشتن میدونستن می‌خوان با زندگی شون چیکار کنن ، یهو ته دلم خالی شد .

من فقط دارم چنگ میندازم به هر ریسمونی برای زندگی ، هنوز نمیدونم هدفم از زندگی کردن چیه!

توی حموم هم باز این حس تهی شدن بهم دست داد . زندگی یک لحظه است کل این سالایی که ما داریم جون مکنیم یه لحظه است در حد یک پلک زدن ... چرا داریم جوون میکنیم . تهی شدم ، مخم از بی ارزشی دنیا خالی کرده !